انواع روش های محاسبه ضربان قلب

به نام خدا

شدت فعالیت یکی از فاکتور های کنترلی در فعالیت بدنی محسوب میشود. راه های مختلفی برای کنترل شدت تمرین وجود دارد از جمله محاسبه حداکثر اکسیژن مصرفی, مقیاس بورگ و محاسبه ضربان قلب. محاسبه ضربان قلب یکی از کار آمدترین روش ها است که همبستگی بالایی با شدت فعالیت دارد و نشانگر شدت فعالیت میباشد. برای محاسبه حداکثر ضربان قلب روش های مختلفی وجود دارد که به آنها اشاره خواهم کرد.

ساده ترین و شناخته شده ترین روش برای محاسبه حداکثر ضربان قلب (HRmax) استفاده از فرمول زیر است:

HRmax = 220 - Age

تحقیقات نشان دادند که فرمول فوق برای زنان ضربان قلب بالاتری را محاسبه میکند لذا فرمول دیگری را معرفی کردند

206-(0.88*age)

یکی دیگر از فرمول های مورد استفاده فرمول زیر است:

HRmax = 206.3 - (0.711 × Age)

مقاله ای از میلر و همکاران. فرمول زیر را به عنوان فرمول مناسب برای محاسبه HRmax پیشنهاد کرد :

HRmax = 217 - (0.85 x Age)

شواهد محققان آمریکا، جکسون و همکاران. فرمول زیر را به عنوان دقیق تر رابطه بین سن و حداکثر ضربان قلب را نشان داد :

HRmax = 206.9 - (0.67 x age)

تحقیق توسط Howte و همکاران. برای پیش بینی حداکثر ضربان قلب در ورزشکاران استقامتی و بی هوازی فرمول های زیر را ارائه داد:

Male athletes - HRmax = 202 - (0.55 x age)

Female athletes - HRmax = 216 - (1.09 x age)

فرمول های فوق نحوه محاسبه حداکثر ضربان قلب بود. اگر قرار باشد شدت فعالیت برابر با 65 درصد ضربان قلب محاسبه شود شما باید 65 درصد عددی که از فرمول های فوق بدست می آید را به عنوان ضربان قلب هدف قرار دهید.

اما یکی از کار آمد ترین فرمول ها در محاسبه ضربان قلب هدف, استفاده از فرمول کارونن( Karvonen )یا ضربان قلب ذخیره میباشد. فرمول کارونن یک فرمول ریاضی است که به شما در تعیین منطقه مناسب ضربان قلب (HR) هدف کمک می کند. این فرمول از ضربان قلب حداکثر و استراحت با شدت تمرینی مطلوب برای بدست آوردن ضربان قلب هدف استفاده می کند.

Target Heart Rate = [(max HR − resting HR) × %Intensity] + resting HR

امیدوارم مطالب فوق مفید بوده باشد.

لطفا نظرات و پرسش های خود را ارسال فرمایید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منابع:

brainmac sport coach

topend sport

 

چاقی

چاقی و اضافه وزن یکی از مشکلات و دغدغه های جامعه بشری است. با توجه به گسترش زندگی غیر فعال و همچنین تغذیه نامناسب این مشکل تبدیل به یک چالش جهانی شده است. سالانه دولت های کشور ها مبالغ گزافی صرف غلبه بر این چالش میکنند.

در این متن واژه های مرتبط با چاقی و اضافه وزن و همچنین معیار های اضافه وزن را بیان میکنیم.

اضافه وزن به عنوان وزن بدن فراتر از وزن طبیعی یا استاندارد برای هر فرد خاص بر اساس قد و اندازه بدن تعریف میشود. چاقی به داشتن چربی بدن بیش از حد اشاره دارد. مردان با چربی بدن بیش از 25 درصد و زنان با چربی بدن بیش از 35 درصد باید چاق در نظر گرفته شوند. همچنین مردان یا مقادیر چربی نسبی بین 20 تا 25 درصد و زنان با مقادیر بین 30 تا 35 درصد باید چاق مرزی در نظر گرفته شوند.

BMI یک شاخص مناسب برای برآورد چاقی محسوب میشود. برای تعیین BMI, وزن بدن, به کیلوگرم بر مجذور قد به متر تقسیم میشود. محدوده بین 18.5 تا 24.9 محدوده طبیعی است, محدوده بین 25 تا 29.9 محدوده اضافه وزن و محدوده 30 به بالا چاقی محسوب میشود.

عدم تعادل هورمونی, ضربات عاطفی و تغییر در مکانیزم های هموستازی پایه به طور مستقیم یا غیر مستقیم با شروع چاقی ارتباط دارد. عوامل محیطی, مانند عادت فرهنگی, فعالیت بدنی ناکافی و تغذیه نامناسب علل اصلی چاقی هستند.

انباشت چربی در بدن در جنسیت های مختلف تفاوت دارد. مردان گرایش به ذخیره سازی چربی در اندام فوقانی به ویژه ناحیه شکم دارند, در حالی که زنان گرایش به ذخیره سازی چربی در اندام تحتانی به ویژه ران ها, باسن و لکن دارند. چاقی با الگوی مردانه چاقی بالا تنه  یا چاقی سیبی شکل و چاقی با الگوی زنانه چاقی پایین تنه یا چاقی گلابی شکل نامیده میشود.

چاقی بالاتنه را عامل خطرزا برای موارد زیر بیان میکنند:

بیماری سرخرک کرونری-پرفشار خونی-سکته مغزی-بالا بودن چربی های خون-دیابت

اندازه گیری نسبت دور کمر به باسن (waist to hip ratio) میتواند برای تعیین افراد در خطر بالا استفاده شود. نسبت دور کمر به باسن بالای 0.9 برای مردان و 0.85 برای زنان نشان دهنده افزایش میزان خطر است. افزایش خطر با چاقی بالاتنه ممکن است به علت نزدیکی ذخایر چربی احشایی به سیستم گردش خون پورتال (گردش خون کبد) باشد.

 

 

منبع: فیزیولوژِی ورزش و فعالیت بدنی جک اچ ویلمور-دیوید ال کاستیل-دابلیو لاری کنی